Projekt wnętrza domu jednorodzinnego

Projekt wnętrza domu jednorodzinnego

Początków budownictwa mieszkaniowego w znaczeniu zbliżonym do naszych pojęć szukać należy w starożytnej Grecji. Dom grecki przez długi czas był inwestycją nader skromną. Składał się z kilku niewielkich pomieszczeń okalających niewielki dziedzińczyk. Zasadę tę przejęli i z powodzeniem rozwinęli Rzymianie. Mieszkalny dom rzymski znamy z opisów i wykopalisk przede wszystkim pompejańskich. Skromne podwóreczko przekształca się w wersji Rzymian w okazałe atrium centralne wnętrze domu. Środkową część atrium zajmowała wpuszczona w podłogę sadzawka. W dachu znajdował się otwór, pokrywający się z obrysem basenu, o służący nie tylko zbieraniu deszczówki, ale i naturalnej kanalizacji pomieszczeń. Wokół basenu w „zadaszonej” części atrium było dość miejsca no ustawienie sprzętów i swobodną komunikację. Stąd też wchodziło się do pozostałych pomieszczeń, które otaczały atrium ze wszystkich stron. W epoce cesarstwa, budowane w ten sposób wille patrycjatu osiągają niebywały przepych i wysoki standard wyposażenia. Średniowiecze zagubiło antyczną ideę domostwa. Budownictwo, oczywiście, rozwija się dolej osiągając kolejne stopnie wtajemniczenia. W naukach o historii architektury problem mieszkaniowy reprezentują przede wszystkim zamki i rezydencje możnowładców. Pałaców, jak zwykle zresztą, nie starczało dla wszystkich, większość więc ludności mieszkać musiała w warunkach, których nawet łagodne opisanie wywołać by musiało odruch niedowierzania. Od czasu do czasu jednak problem mieszkaniowy rozstrzygał się jakby samoczynnie, m.in. wskutek najróżniejszych epidemii. O tym, jak radykalne były to rozstrzygnięcia, niech świadczy fakt, że w niektórych miastach Europy po przejściu zarazy nie można się było często doliczyć trzech czwartych liczby dotychczasowych mieszkańców. Przyroda nie znosi jednak próżni. W czas jakiś znów nieuchronnie nadchodził wyż demograficzny i znikały wszelkie nadwyżki powierzchni mieszkaniowej. Trzeba zresztą gwoli prawdy historycznej stwierdzić, że wnętrza mieszkalne w zamkach średniowiecznych i później w pałacach odrodzenia, wyposażone były nader skromnie. Sprzęt widzimy tu wręcz prymitywny: skrzynie, zydle, ławy, choć pięknie i bogato sztuką snycerską ozdobiony. Następuje natomiast rozwój elementów poza funkcjonalnych. Ozdobą i uzupełnieniem wnętrz stają się wszelkiego rodzaju tkaniny: maty, kobierce. w Polsce dopiero oświecenie rozpoczyna jakby erę nowożytną w ewolucji architektury wnętrza mieszkalnego. Rozwój nauki i kultury, rozkwit życia towarzyskiego wśród szerszych warstw społecznych przyczyniają się do wyraźnego określenia funkcji mieszkalnych wnętrza i jego wyposażenia. Zjawiają się pojęcia takie, jak gabinet, bawialnia, garderoba.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *